به گزارش شهرآرانیوز؛ راهروهای بیمارستان امدادی شهید کامیاب همیشه شلوغ بوده، اما این روزها شلوغی اش به گونه دیگری است. اضطراب مضاعفی که نه از شدت جراحت، که از یک برگه کاغذ کوچک در دل بیمار و همراهش موج میزند؛ برگهای که همراهان بیمار را راهی یک غرفه کوچک میکند که اگر از آنجا خرید نکنند، بیمارشان باید پشت درهای اتاق عمل منتظر بماند.
آن طور که شهروندان میگویند چند وقتی است روند تأمین اقلام مصرفی اتاق عمل در این بیمارستان، تغییر کرده است؛ اقلامی که تا پیش از این، جزو لوازم ضروری و همیشه آماده اتاق عمل بود، حالا دیگر در انبار بیمارستان پیدا نمیشود. از دستکشهای استریل و گانهای جراحی گرفته تا ملافههای یک بارمصرف و پانسمانهای مخصوص، همه و همه را حالا باید همراهان بیمار از بیرون تهیه کنند؛ غرفهای که درست در همان محوطه بیمارستان مستقر شده، اما این اقلام را با قیمت آزاد میفروشد و همراهان بیمار ناچارند با فهرستی که کادر درمان به دستشان میدهند، راهی آن غرفه شوند.
این صحنه هر روز تکرار میشود و دیگر عرف شده است؛ «درمان به شرط خرید اقلام» تیتر گزارشی بود که ۱۶ تیر در همین صفحه به دنبال طرح گلایه مردم از همین موضوع در بیمارستان سوانح طالقانی به چاپ رسید. خرید اقلام مصرفی اتاق عمل، آن هم برای بیمارستانهای سوانح که درمان در آنها باید رایگان باشد، اقدام جدیدی است که گلایه شهروندان را به همراه داشته است.
بعد از بیمارستان طالقانی، اکنون در بیمارستان سوانح شهید کامیاب مشهد دوباره همین سریال تکراری، گلایه شهروندان را به اعتراض تبدیل کرده است.
مادری که پسرش را با دستهای خونین به اورژانس رسانده، حالا باید بین نگرانی از حال پسر و گشتن به دنبال دستکش و گان، سرگردان راهروها شود. پدری که با آمبولانس به همراه پسر تصادفی اش آمده، ناگهان با این درخواست روبه رو میشود و نمیداند باید نخست به فکر خرید باشد یا بالای سر جوانی که روی تخت اورژانس رها شده است، بایستد.
آنچه این وضعیت را به مراتب دردناکتر میکند، ماهیت خود بیمارستان شهید کامیاب است؛ بیمارستانی که نامش با تصادفات جادهای و حوادث غیرمترقبه گره خورده است.
واقعیت اینجاست که این روزها تأمین اقلام مصرفی اتاق عمل حتی در بیمارستانهای دولتی هم بر عهده همراهان بیمار گذاشته شده است. یکی از همراهان بیمار که فرزندش بر اثر تصادف در بیمارستان شهید کامیاب مشهد بستری بوده، روایت تلخی از این ماجرا دارد. این همراه بیمار میگوید: بیمار من خون ریزی داخلی داشت و حدود هشت روز روی تخت اورژانس بستری بود.
هر بار که پیگیری میکردیم چرا دستور اتاق عمل نمیدهند، کادر درمان میگفتند خون ریزی دارد و باید اول مشخص شود که خون ریزی از کجاست. بعد از کلی پیگیری، تازه متوجه شدیم که بیمارستان داروی حاجبِ مورد نیاز برای سی تی اسکن را ندارد. در نهایت با پافشاری و اصرار بنده، مسئولان بیمارستان قبول کردند دارو را از بیرون تهیه کنم. به سختی دارو را پیدا کردم و تحویل دادم و بعد از انجام سی تی اسکن و گذشت چند روز، فرزندم از بیمارستان مرخص شد.
وی ادامه میدهد: داخل خود بیمارستان یک فروشگاه راه اندازی شده که باید همه اقلام مصرفی اتاق عمل را از آنجا تهیه کنیم. برای اتاق عمل پسرم، شش جفت دستکش هر جفت به قیمت ۳۰۰هزار تومان و دو عدد گان هر کدام به مبلغ ۳۰۰هزار تومان تهیه کردم. مجموعا ۲میلیون و ۴۰۰هزار تومان بابت اقلام مصرفی یک اتاق عمل پرداخت کردم. وقتی به تعداد زیاد دستکشها اعتراض کردم، گفتند ببریم کم نباشد و چنانچه مازاد بود، دوباره عودت دهید و پولتان را پس بگیرید.
این شهروند بیان میکند:، اما بعد از عمل، دستکشهای اضافی را برگرداندم و اعلام کردند طی هفت روز آینده پول را برگشت میزنیم. اکنون حدود یک ماه و نیم از آن ماجرا گذشته، هر روز تماس میگیرم، اما هنوز پولی پرداخت نشده است.
شهروند دیگری در این باره میگوید: از پول هزینه اتاق عمل گرفته تا گان پزشک و دستکش و ملافه، همه را از جیب بیمار میگیرند. برای یک بیمار تصادفی خدمات درمان باید رایگان باشد؛ با این حال بیش از چندمیلیون تومان هزینه اقلام مصرفی میگیرند. چرا نظارتی نیست؟
فرد دیگری نیز میگوید: چند وقت پیش به خاطر عمل شکستگی پا در بیمارستان سوانح امدادی، کادر درمان لیست دادند که باید بیست جفت دستکش تهیه کنیم. آخر یک بیمار تصادفی با شکستگی پا، مگر ممکن است بیست جفت دستکش برای اتاق عملش نیاز باشد؟
این شهروند یک سؤال اساسی مطرح میکند: بیماری که تصادفی است و در جاده دور از شهر تصادف کرده، شاید پولی در لحظه ورود به بیمارستان نداشته باشد یا هنوز همراهش به بیمارستان نرسیده باشد. آیا باید منتظر بماند تا یکی از بستگانش برسد و هزینه دستکش و گان را پرداخت کند تا بعد وارد اتاق عمل شود؟
وی تأکید میکند: بیشتر بیماران این بیمارستان شهرستانی و تصادفی هستند و حوصله پیگیری این مسائل را ندارند. از ابتدا تعداد اقلام مصرفی را بیشتر از استاندارد به همراه بیمار میدهند و عملا بازگشتی در کار نیست. این وضعیت هر روز تکرار میشود و بیمارانی که در بدترین شرایط روحی و جسمی قرار دارند، باید منتظر بمانند تا همراهشان از این غرفه اقلام موردنیاز را تهیه کند. چرا نظارتی نیست؟
گلایه مردم از بیمارستانهای سوانح، گلایهای نه از جنس کمبود تخت و حتی شلوغی اورژانس، بلکه از سردرگمی همراهان بیمار برای تهیه وسایل مصرفی است. به گفته مردم و برخلاف رویه نقش بسته در اذهان عمومی، وسایل مصرفی یک بیمارستان دولتی جزو بدیهیترین امکانات درمانی به شمار میروند، اما اکنون در فهرست اقلام خریداری شده توسط خود بیماران قرار گرفته است.
اگرچه در پیگیری مطالبه مردم از خرید اقلام مصرفی در بیمارستان طالقانی، مدیر این بیمارستان ۲۱ تیر گذشته در همین صفحه اعلام کرد: ۸۰درصد لوازم مصرفی بیماران را خود بیمارستان تأمین میکند و به همراه بیمار تصادفی یک برگ صورتی رنگ داده میشود تا از کانکس، اقلام را تهیه کند و درنهایت این بیمارستان است که مبالغ را با غرفه دار تسویه میکند، اما گلایه شهروندان درست نقطه مقابل این خبر است؛ موضوعی که یکی از کارکنان بیمارستان امدادی شهید کامیاب مشهد آن را تأیید میکند و میگوید: متأسفانه این مسئله وجود دارد. میگویند اقلام مصرفی موجود نیست؛ چگونه ممکن است غرفه دار در بیمارستان بتواند تهیه کند، اما خود بیمارستان نتواند؟
به دنبال پیگیری گلایه مردم از سریال تکراری خرید اقلام مصرفی اتاق عمل در بیمارستان شهید کامیاب مشهد، به سراغ متولیان مربوط در این بیمارستان رفتیم، اما متأسفانه روابط عمومی این بیمارستان پاسخ گویی مستقیم مدیر بیمارستان به این موضوع را تأیید نکرد و اذعان داشت این مسئله تنها معطوف به بیمارستان امدادی شهید کامیاب نیست و موضوع باید از دانشگاه علوم پزشکی مشهد پیگیری شود.
در مرحله دوم پیگیریها اواسط تیرماه سراغ روابط عمومی معاونت درمان دانشگاه علوم پزشکی رفتیم تا بتوانیم از مجرای این روابط عمومی با مدیر امور بیمارستانی دانشگاه علوم پزشکی مشهد ارتباط بگیریم. بعد از حدود یک ماه پیگیری و پاس کاری، توضیح روابط عمومی معاونت درمان به عنوان آخرین پیگیری خود در میان مدیران مرتبط برای دریافت پاسخ، این است: مدیر امور بیمارستانی ما اذعان دارند که این موضوع به حیطه غذا و دارو مرتبط است.
در ادامه، پیگیری برای دریافت پاسخ یک سؤال شفاف از مدیر امور بیمارستانی دانشگاه علوم پزشکی مشهد مبنی بر اینکه «چرا باید در بیمارستانهای دولتی و فاجعه بارتر از آن، در بیمارستانهای سوانح دولتی، بیمار و همراهش دغدغه خرید دستکش و گان پزشک برای اتاق عمل را داشته باشند؟» همچنان بی پاسخ میماند.
«صدای مردم» همچنان منتظر پاسخ روشن و شفاف مسئولان مرتبط در این حوزه خواهد بود.